Jesteśmy na Facebooku Centrum Dobrego Wychowania
Warsztaty i wycieczki dla klas Kursy i szkolenia Strefa Wiedzy Sklep
Zapisz się na darmowy kurs Jak Skutecznie Pracować z Grupą i Klasą

Tutoring, mentoring i coaching w szkole

Obcobrzmiące słówka wymienione w tytule artykułu kryją w sobie dosyć intensywnie rozwijające się w ostatnich latach tendencje edukacyjne ogniskujące się wokół indywidualizacji edukacji. Spróbujmy się zastanowić nad różnicami w tych pojęciach i ich zastosowaniem w polskiej szkole.


Na wstępie warto zauważyć, że pomimo różnych trudności (organizacyjnych, mentalnych, finansowych) w polskich szkołach od dłuższego czasu dostrzegamy tendencje do zwiększania indywidualizacji nauczania, odkrywania i wykorzystywania indywidualności uczniów oraz generalnie zwracania większej uwagi na indywidualne podejście do uczniów.

W tą tendencję wpisują się owe trendy rozwojowe zaczerpnięte głównie ze świata akademickiego i biznesowego. Przyjrzyjmy się różnicom w tych tendencjach. Zacytujemy w tym miejscu propozycję Mariusza Budzyńskiego opisaną w artykule Adrianny Sarnat-Ciastko [Sarnat-Ciasto, A. (2015). Tutoring, coaching i mentoring w polskiej szkole? Między chaosem a autentyczną potrzebą. Podstawy Edukacji. Między porządkiem a chaosem, 8, 141–152.]
 

Ciekawy sposób rozumienia różnić pomiędzy tymi pojęciami obrazuje poniższa tabelka:

 

Opisane zostały tutaj 4 ważne obszary:

1) Wiedza (mentor, tutor) – dotyczy nie tylko samego przedmiotu pracy (np. konkretnego przedmiotu), ale również wiedzy o samym uczniu

2) Niewiedza (coach) – dotyczy braku konieczności gromadzenia dużej wiedzy o samym podopiecznym oraz o tym, czym się zajmuje i nad czym pracuje, coach nie jest ekspertem od tematu, nad którym pracują z klientem – to klient jest ekspertem, a coach pomaga mu w osiągnieciu celów związanych z tym obszarem

3) Mówienie (mentor) – dotyczy przekazywania wiedzy, uczenia, ponieważ mentor po prostu wie więcej niż uczeń, a zadaniem ucznia jest tą wiedze przyswoić bądź się nią zainspirować

4) Pytanie (coach, tutor) – pytania (czyli również słuchanie odpowiedzi) stosowane są w celu uaktywnienia ucznia, wzmacniania jego wiedzy o samym sobie oraz podnoszenia odpowiedzialności za swoje działania
 

Które więc z tych podejść znajdzie najlepsze zastosowanie w szkole? – nasza opinia

Naszym zdaniem najlepsze zastosowanie w warunkach szkolnych znajdzie tutoring. Już wyjaśniamy dlaczego. Po pierwsze tutor, to osoba która ma wiedzę, jest ekspertem, czyli wie czego chce ucznia nauczyć i co uczeń powinien wiedzieć (niezależnie od tego, czy mamy tu na myśli tutoring przedmiotowy, realizowany w ramach danego przedmiotu szkolnego, czy też tutoring wychowawczy, rozwijający postawy). Z drugiej strony tutor uwzględnia indywidualność ucznia, pomaga mu w postawieniu indywidualnych celów (oczywiście w ramach obszaru, w którym tutor jest ekspertem) i co najważniejsze tutor stymuluje rozwój, towarzyszy rozwojowi, współkieruje nim, nie jest permisywny, ale również nie jest autorytatywny, wspiera, ale nie wyręcza, traktuje ucznia jako indywidualną osobę.

Mentor natomiast bardziej pasuje do roli tradycyjnego, wymagającego nauczyciela, który może nieco zapominać o indywidualności ucznia. Mentor jest jakby mistrzem, autorytetem, który pociąga ucznia swoim przykładem, ale może nie wykorzystać wszystkich jego indywidualności.

Wydaje się, że w najmniejszym stopniu zastosowanie w szkole znajdzie coaching, w którym pracuje się bardziej na procesie niż na treści (dlatego też coach może nie być ekspertem w temacie klienta). Poza tym wydaje się, że coach jest bardziej permisywny, nie ocenia, w pełni akceptuje decyzje klienta, co niestety nie znajdzie zastosowania w szkole, bo przecież dorastający uczeń wymaga wsparcia i jeszcze nie jest najlepszym ekspertem „od samego siebie”.

 

Jeśli macie jakieś pomysły, przemyślenia, oczekiwania, uwagi dotyczące zastosowania tutoringu, mentoringi i coachingu w szkole zapraszamy do dyskusji. Czekamy zwłaszcza na Wasze komentarze dotyczące praktyki stosowania tych podjeść. W najbliższym czasie planujemy serię artykułów dotyczących stosowania tutoringu w szkole i w związku z tym jesteśmy ciekawi Waszych opinii na ten temat.

Może Cię zaciekawić również...

2 odpowiedzi do artykułu “Tutoring, mentoring i coaching w szkole

  1. Marzena

    Tutorem rodzin  byłam kilka lat pracy  w przedszkolu. Świetna sprawa . Wykorzystywaliśmy okresy sensytywne typowe dla wieku przedszkolnego na wypracowanie nawyków i postaw u dzieci. Z rodzicami współpraca układała soe super, pełne zaangażowania. Rezultaty i efekty naszego współdziałania było widać gołym okiem. Indywidualne podejście do każdego dziecka pozwalało na wypracowanie wielu rzeczy i nakierowanie na cel 

  2. Anna

    Tutor rzeczywiście najbardzie odnajdzie się w warunkach szkolnych, w czasach nacisku dużego na indywidualność ucznia i w grupie uczniów o różnym poziomie wiedzy. Mentor dobrze sprawdzi się w klasach o wysokich wynikach edukacyjnych i coach też wg mnie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *